Flete flenda
| Flete flenda | |
|---|---|
| Numerus | CB 5 |
| Argumenta | avāritia |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Flete flenda” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero V reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, brevibus et concisis metris compositum, est lamentatio morum quae corruptionem generalem societatis mediaevalis depingit. Auctor auditorem invitat ad fletum et pavorem, quia mundus in peius ruit: dum anni labuntur, peccata crescunt et tyranni potestatem occupant. Ecclesia ipsa videtur conculcata, dum clerus ambitione ducitur et simonia ubique dominatur.[1]
Scriptor per singulos gradūs hierarchiae percurrit, denuntians pontifices errantes, reges turbatos, et abbates superbiā inflatos qui opes ecclesiae vastant. In hoc mundo inverso, virtutes sicut pudicitia, pietas, et sophia obsolescunt, dum vitia vigent. Ordo socialis pariter confunditur: ingenui serviunt, servi honorantur, et parasiti in aulis imperitant. Iustitia deest, et divitiae (aurum) ipsos censores corrumpunt.[1]
In fine carminis, mentio cuiusdam Giraldi oppetitur, cuius mors dolores cumulavit et ovile orbum reliquit, quod ad certum eventum historicum alludere videtur. Carmen precatione ad Deum Omnipotentem clauditur, ut poenas tollat, hostes fuget, et fidelibus aditum ad paradisum patefaciat.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4