Everinga
Appearance
Res apud Vicidata repertae:

Civitas: Germania
Locus: 53°12′0″N 10°26′0″E
Numerus incolarum: 3 776
Situs interretialis
Locus: 53°12′0″N 10°26′0″E
Numerus incolarum: 3 776
Situs interretialis
Gestio
Procuratio superior: Circulus Luneburgensis, Ilmenau
Geographia
Coniunctiones urbium
Urbes gemellae: Taura
Everinga[1] (Theodisce Deutsch Evern; Saxonice Düütsch Äwern) commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luneburgensis est. Est pars communis generalis Ilmenaviae.
Historia
[recensere | fontem recensere]Everinga pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Everinga ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est et ab anno 1974 ad Ilmenaviam commune generale pertinet.
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z). Hoc casu suffixum mediaevali formae huius toponymi Everinge testatae applicatur. Quo de mediaevali toponymo, vide: Ohainski, U., & Udolph, J. (1998). Die Ortsnamen des Landkreises und der Stadt Hannover (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Teil I). Verlag für Regionalgeschichte.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]| Vicimedia Communia plura habent quae ad Everingam spectant. |

