Roman numeral 10000 CC DD.svg

Eudoxus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Eudoxus
Res apud Vicidata repertae:
Nativitas: 408 BCE, 390s BCE; Cnidus
Obitus: 355 BCE; Cnidus

Officium

Munus: mathematicus, astronomus, scriptor, philosophus, geographus

Vide etiam paginam discretivam: Eudoxus (discretiva)

Motūs planetae retrogradi explicatio secundum Eudoxum

Eudoxus Cnidius[1] (Graece Εὔδοξος ὁ Κνίδιος), circa annum 408 a.C.n. Cnidi natus et ibidem circa annum 355 mortuus, fuit astronomus et mathematicus et mechanicus Graecus.

Vita[recensere | fontem recensere]

Cnidi natus, a Philistione et Archyta et in Academia Platonica educatus est. Heliopoli astronomiam discebat et in Cyzicum migravit, ubi observatorium aedificavit et scholam suam instituit. Circa annum 368 a.C.n. Athenas cum aliquot discipulis revertit. Mortuus est Cnidi, sicut Diogenes Laertius dicit, 53 annos natus. Tres filias et Aristagoram filium genuit.

Opera[recensere | fontem recensere]

Circuli area, methodo exhaustionis calculata

Opera Eudoxi perdita sunt, sed e multis narrationibus, necnon in Elementis Euclidis, nota sunt. Catalogum stellarum primum Eudoxi schola edidit. Eudoxus problema Platonicum de motibus planetarum explicandis solvit et 27 sphaeras caelestes eiusdem centri introduxit, quorum numerus Callippus ad 34 auxit, ut Martis motum explicaret. Meridianum Telluris Eudoxus metitus est; secundum eum meridianus 400 000 stadia vel 70 000 chm longitudinis est. Angulum inter eclipticam et aequatorem caelestem recte definivit, ut 24 gradus.

In mathematica Eudoxus methodum exhaustionis invenit, quem Euclides libro X Elementorum enarravit, et numeros reales definivit, quos quantitates geometricas nominabat.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Interdum Gnidius.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Fowler D. H. Eudoxus: Parapegmata and Proportionality // Ancient and Medieval trends in the exact sciences. Stanfordiae, 2000. — P. 33—48.
  • Goldstein B. R., Bowen A. C. A new view of early Greek astronomy // Isis. — 1983. — № 74 (273). — P. 330—340.
  • Knorr W. R. Plato and Eudoxus on the planetary motions // Journal for the History of Astronomy. — 1990. — № 21. — P. 313—329.
  • Mendell H. Reflections on Eudoxus, Callippus and their Curves: Hippopedes and Callippopedes // Centaurus. — 1998. — № 40. — P. 177—275.
  • Riddel R. C. Eudoxan mathematics and the Eudoxan spheres // Archive for History of Exact Sciences. — 1979. — № 20. — P. 1—19.
  • Wright L. The astronomy of Eudoxus: geometry or physics? // Stud. Hist. and Phil. Sci. — 1973. — № 4. — P. 165—172.
  • Yavetz I. On the homocentric spheres of Eudoxus // Archive for History of Exact Sciences. — 1998. — № 52. — P. 221—278.
  • Yavetz I. A new role for the hippopede of Eudoxus // Archive for History of Exact Sciences. — 2001. — № 56. — P. 69—93.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wikidata-logo.svg Lexici biographici:  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica