Erythropoietinum

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Erythropoietinum
EPO
Alia nomina EPO, EP, MVCD2, erythropoietin, Erythropoietin, ECYT5, DBAL
Locus geni (homo)
Chromosomate 7 locatum
Chromosoma 7 (humanum)
Locus 7q22.1 (homo)
Erythropoietinum
Substratum proteinum praecursor amyloidi (APP)
Fontes externae OMIM: 133170

Erythropoietinum sive EPO sive haematopoietinum est glycoproteinum et cytokinum responsum hypoxiae in renibus secretum. Effectus EPO est generationem in medulla ossium novorum cellularum per receptorium erythropoietini sanguinearum rubrarum (erythrocytarum), quod erythropoiesis dicitur[1].

Natura erythropoietini[recensere | fontem recensere]

Genum EPO[recensere | fontem recensere]

EPO est glycoproteinum ex 167 aminoacidorum compositum. Nomen eius genu est EPO, et genum in hominibus in chromosomate septimo locatum est.

Locus synthesis[recensere | fontem recensere]

Synthesis erythropoietini imprimis in fibroblastis corticum renium fit.

Gubernatio[recensere | fontem recensere]

Si organismus hypoxiam senserit, genum lectum erit.

Pathophysiologia[recensere | fontem recensere]

Anaemia[recensere | fontem recensere]

Crystal 128 up.png Commentatio principalis: Anaemia

Notio anaemia numerus reducta cellularum sanguinearum rubrarum (erythrocytorum) vel haemoglobini describit. Causae sunt, per exemplum, egressio ex vulnere sanguinis, vel mala pulmonum.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Elliott S., Sinclair A. M. (2012). "The effect of erythropoietin on normal and neoplastic cells". Biologics 6: 163-89 

Nexus interni

stipula Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!