Endocytosis

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Tria genera endocytosis.

Endocytosis est mechanismus biologicus quo cellula corpuscula e spatio extracellulari membrana sua circumdat et vesiculis formatis sorbet. Ipsa membrana cellularis enim in vaginae modum sese cavat et bracchia protrudit quibus rem extracellularem circumdet. Postquam bracchia coaluere vesicula cum substantia quam capit a membrana discedit et per cellulam meatː quae in vesicula vehuntur a cytoplasmo membrana separantur. Biologistae tribus nominibus endocytosim dividuntː pinocytosim (Graece πίνειν = bibere) appellant cum cellula guttam liquidi extracellularis velut bibit, endocytosim per receptoria cum receptoria proteinica primum moleculam externam ligant antequam cum ipsis receptoriis sorberetur, phagocytosim (Graece φαγεῖν = esse) cum cellula bacterium aut cellulam vorare videtur (exempli gratia phagocyta systematis immunitatis eo modo corpora organismo periculum facientes sorbent). Nonnullae vesiculae cum lysosomis coalescunt ita ut substantiae ingestae digererentur antequam in cytoplasma dimitterentur. Aliae - exempli gratia in epithelii intestinalis cellulis - cellulam transeunt atque per adversam membranam substantias ingestas per exocytosim in spatium extracellulare atque inde in sanguinem dimittunt.

Plura legere si cupis[recensere | fontem recensere]

  • Doherty et McMahon, "Mechanisms of Endocytosis", Annual Review of Biochemistry, 2009(78):857-902
  • Andreas I. Ivanov, Exocytosis and endocytosis, Humana Press, 2008 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
  • Christophe Lamaze et Ian Prior curatores, Endocytosis and signaling, Springer, 2018.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]