Iugum Pacificum orientale
Iugum Pacificum orientale[1] vel elevatio Pacifica orientalis est iugum oceanicum per Oceani Pacifici partem austrorientalem protentum a sinu Californiae (cuius litora sunt iugi dorsa) ad Eltanin, disiecturam transformantem maximam circa 55°00′S 130°00′W sitam, ubi cum iugo Pacifico-Antarctico coniungitur. Longitudo iugi circa 7600 chm est, latitudo a 850 chm. Insula Paschalis est cacumen iugi altissimum; altitudo supra fundum oceanicum a 3500 ad 4000 m, altitido minima a cacuminibus iugi ad aequor maris 732 m.
Saepe "elevatio" nec "iugum" nominatur, nam latior et declivior iugi est; sed ut in iugo vero oceani medii, distentio(en) laminarum in iugo Pacifico orientali proceditur et cortex oceanicus novus formatur. Laminam Pacificam orientalem a laminis minoribus occidentalibus (Boreamericana, Rivera, Nasca, Antarctica) iugum Pacificum orientale separat. Iugum Galapagense et iugum Chiliense a iugo Pacifico orientali ad orientem vertunt; permultis disiecturis transformantibus iugum dissecatum est.
Fumatores nigri, fontes geothermales calidissimi in fundo oceanico siti, primum in iugo Pacifico orientali inventi sunt anno 1977.
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere] |
Situs geographici et historici: Locus: 20°0′0″S 114°30′0″W • Большая российская энциклопедия |