Eimka

Eimka^[1] (Theodisce Eimke; Saxonice Aimk) commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Ulsenensis est. Ad Eimkam et vici Dreilinga^[2] (Theodisce Dreilingen) cum Niebikis^[3] (Theodisce Niebeck), Eimka^[1] (Theodisce Eimke) atque Wichtenbeke^[4] (Theodisce Wichtenbeck) pertinent. Ab anno 1972 Eimka ad Suderburg commune generale pertinet.

Historia

Anno 1148 Eimka primo in actis descripta est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupata est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 Eimka pars Saxoniae Inferioris est. Anno 1972 vici Dreilinga^[2] (Theodisce Dreilingen), Ellerndorfium^[5] (Theodisce Ellerndorf) atque Wichtenbeke^[4] (Theodisce Wichtenbeck) cum Eimka coniuncti sunt. Anno eodem Eimke etiam pars communis generalis Suderburg factum est.

Notae

1 2 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
1 2 Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -beck seu -beek plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-biki-orum", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Aesebiki, Asbiki, Beverbiki, Gledabiki, Goltbiki, Sannanabiki, Trobiki, Walbiki, Winesbiki apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 Wichtenbeck.de. (s. d.). Historie: Die Entstehung des Ortsnamens Wichtenbeck.
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named "-dorf".

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Eimkam spectant.

Terra

Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!

[-e-1] 1 2 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[-inga-2] 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-biki-3] Germanica toponyma cum suffixis -beck seu -beek plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-biki-orum", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Aesebiki, Asbiki, Beverbiki, Gledabiki, Goltbiki, Sannanabiki, Trobiki, Walbiki, Winesbiki apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Wic-4] 1 2 Wichtenbeck.de. (s. d.). Historie: Die Entstehung des Ortsnamens Wichtenbeck.

[-dorf-5] Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named "-dorf".

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]