Edile vrowe min
Appearance
| Edile vrowe min | |
|---|---|
| Numerus | CB 115a |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Theodisca alta media |
“Edile vrowe min” est initium carminis a discipulis vagantibus in lingua Theodisca antiqua), quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXVa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Theodisce
Edile vrowe min,
gnade mane ih dich!
din wunnechlicher schin
vil gar verderbet mich.
sůze, erchenne dich!
din lip der ist mir ze wunnechlich.
Nach im ist mir not;
sůze vrowe, gnade, alde ih pin tot![1]
Latine
Nobilis domina mea,
clemenciam te moneo!
tuus iocundus nitor
omnino me perdit.
Dulcis, agnosce te!
corpus tuum mihi est nimis delectabile.
Post ipsum est mihi necessitas;
dulcis domina, gracia, aut sum mortuus!
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est breve lyricum Teutonicum quod ad traditionem cantus amatorii pertinet. Poeta nobilis mulieris gratiam implorat, confitens eius pulchritudinem et splendorem sibi causam doloris ac paene perniciei esse.[1]
Argumentum carminis in precibus amantis vertitur, qui misericordiam dominae obsecrat ne propter desiderium moriatur. Haec strophica compositio est exemplum carminum vernaculorum quae in codice Latinis versibus adiunguntur, exprimentis fervorem passionis per formam precationis et laudis corporeae.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4