Dum Philippus moritur
Appearance
| Dum Philippus moritur | |
|---|---|
| Numerus | CB 124 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Dum Philippus moritur” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXXIV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Dum Philippus moritur
Palatini gladio.
virtus mox conteritur
scelerosi vitio.
2. Dulcis mos obtegitur
a doli diluvio.
hëu, quo progreditur
fidei transgressio!
3. Lex amara legitur,
dum caret principio,
mel in fel convertitur,
nulla viget ratio.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen breve, in numerum carminum amatoriorum insertum sed indolem lamentationis politicae praebens, mortem Philippi regis narrat, qui a Othone palatino interfectus est. Auctor deplorat occasum virtutis et morum, qui post hoc facinus scelerosum violentia et dolo obteguntur.[1]
In contextu historico, carmen mutationem rerum et legis corruptionem exprimit, ubi fides transgrederetur et ratio ipsa in mundo non iam vigere videtur. Metaphora mellis in fel conversi amaritudinem poetae significat ante amissionem ordinis iustitiaeque in imperio.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4