Doctrinae verba paucis
Appearance
| Doctrinae verba paucis | |
|---|---|
| Numerus | CB 38 |
| Auctor | Otloh de Sancto Emmeramo |
| Argumenta | Clerus, ethica, ecclesiastical discipline |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Doctrinae verba paucis” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXXVIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Doctrine verba paucis prosunt sine factis.
Eloquium sanctum pretiosum fit super aurum.
Expers doctrine tenebras patietur ubique.
Est quasi vas vacuum, cui cura deest animarum.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, Othloni Ratisbonensi attributum, in sectione carminum moralium positum, momentum nexis inter doctrinam et actionem (seu facta) extollit. Auctor monet verba eruditionis parvi momenti esse nisi cum operibus iungantur, et sanctum eloquium rebus mundanis pretiosius esse declarat.[1]
In versibus posterioribus, ignorantia seu carentia doctrinae cum tenebris comparatur, quae hominem ubique sequuntur. Denique is qui curam animarum neglegit assimilatur vasi vacuo, significationem spiritualem et moralem amittens.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4