Distichon

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Distichon (Graece δίστιχον) est binorum versuum q.s. hexameter et pentameter coniunctio qua utitur poësis elegiaca. Scribit exempli gratia Naso in Arte amatoria 1.669 s.:

Ōscŭlă | quī sump | sit, sī | nōn et | cētĕră | sūmit,
haec quŏquĕ, | quae dătă | sunt,| perdĕrĕ | dignŭs ĕ | rit.

Fridericus Schiller disticho utens de disticho sic scripsit:

Im Hexameter steigt des Springquells silberne Säule,
Im Pentameter drauf fällt sie melodisch herab,

quod Gregorius Saenger Latine vertit:

Hexameter sursum liquidae ruit impete venae.
Pentametri sequitur, rore cadente, melos.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Dieter Burdorf, Christoph Fasbender, Burkhard Moennighoff, edd., Metzler Lexikon Literatur. Begriffe und Definitionen. 3a ed. Stutgardiae: Metzler, 2007, ISBN 978-3-476-01612-6, p. 161