Lingua Pontica

E Vicipaedia
(Redirectum de Dialectus Pontica)
Jump to navigation Jump to search
Unam legis e paginis de
disserentibus

NAMA Tablette 7703.jpg
Proto-Graeca (ca. 2000 a.C.n.)
Mycenaea (1600–1100 a.C.n.)
Graeca antiqua (800–300 a.C.n.)
Koine (300 a.C.n.–600 p.C.n.)
Graeca Media (600–1500)

Lingua Pontica, vel dialectus Pontica linguae Neograecae, ipsa lingua saepe Ρωμαίικον γλώσσαν (i.e. lingua Romana[1]) est forma linguae Neograecae quae in litoribus Ponti Euxini pervulgata est. In Turcia, in Caucaso, in Russia (circum Taganrogium et Gelendžik), in Ucraina (circa Mariopolim Graecorum) Graeci lingua Pontica utuntur. Numerus locutorum disputatur: non minus, quam 300 milia est, sd interdum et numerus maior, quam millio cum dimidia parte, indicatur. Aevo Medio a lingua Graeca Cappadociana orta est.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Nam Graeci Byzantini se Ῥωμαίους, Romanos nuncupabant.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]