Destructio creatrix
Destructio creatrix est notio oeconomica, ab Iosepho Schumpeter anno 1943 proposita, quae suadet novas innovationes veteres exstinguere.[1] Similis notio iam in libro Krieg und Capitalismus anno 1913 a Werner Sombart adhibita est.
Theoria destructionis creatricis ex opere Caroli Marx et Friderici Engels oritur, qui in Praeconio Communistico et in Dem Kapital “destructionem coacticam a grece potentiae productionis”[verba obscura] postulant.[2].[3]
Anno 2025, theoriae gratiā incrementi durabilis destructione creatrice sustenti, Philippus Aghion et Petrus Howitt Praemium Nobelianum oeconomicarum scientiarum acceperunt.[4]
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Iosephus Schumpeter, Capitalism ,Socialism and Democracy (1943).
- ↑ Praeconium Communisticum, pars primus.
- ↑ Das Kapital, volumen IV: Theoriae plusvaloris.
- ↑ The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2025.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]- Chapter 2 Creative Destruction and Economic Growth[nexus deficit] (De Gryter Bill)
 |
Haec stipula ad oeconomiam spectat. Amplifica, si potes! |