Der winder zeiget sine chraft
| Der winder zeiget sine chraft | |
|---|---|
| Numerus | CB 181a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Theodisca alta media |
“Der winder zeiget sine chraft” est initium carminis a discipulis vagantibus Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXXIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis repertum, est breve lyricum Theodiscum quod de adventu hiemis et naturae mutatione loquitur. Auctor describit quomodo frigora, nix, et pruina vires florum pascuorumque deleant, tristitiam in pratis et silentium inter aves afferentia.[1]
Argumentum carminis schema classicum "descriptionis temporis" (Theodisce Natureingang) sequitur, ubi rigor hiemalis oppositus est viriditati aestatis amissi. Hic transitus non solum ad naturam spectat, sed sensum melancholiae et sollicitudinis creat, qui saepe in poesi goliardica ad statum animi amantis vel ad fragilitatem mundi significandam adhibetur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4