Der starche winder hat uns uerlan
Conferatur pagina principalis: Index Carminum Buranorum.| Der starche winder hat uns uerlan | |
|---|---|
| Numerus | CB 135a |
| Auctor | Walther von der Vogelweide |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Theodisca alta media |
“Der starche winder hat uns uerlan” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXXXV a reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Theodisce
Der starche winder hat uns uerlan,
div sumerçit ist schone getan;
walt vnde heide sih ih nu an,
lovp vnde blůmen, chle wolgetan;
dauon mag uns frovde nimmer zergan.[1]
Latine
Aspera hiems nos reliquit,
aestas decore est induta;
nemus et campos nunc intueor,
frondes, flores, trifolium pulchrum;
hinc gaudium nostrum nunquam peribit.
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc breve carmen, lingua Theodisca alta media scriptum et Gualthero de Vogelweide attributum, est laus adventus temporis aestivi. Poeta narrat quomodo hiems aspera abierit et natura, per silvas, prata et flores, rursus efflorescat, afferens gaudium hominibus sempiternum.[1]
In contextu codicis, hoc carmen ut parodia aut responsio Germanica ad carmina amatoria Latina ponitur, monstrans gratum animum erga renovationem mundi et pulchritudinem terrestrem quae verno tempore reviviscit.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4