Der al der werlt ein meister si
Appearance
| Der al der werlt ein meister si | |
|---|---|
| Numerus | CB 114a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Theodisca alta media |
“Der al der werlt ein meister si” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXIVa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Theodisce
Der al der werlt ein meister si,
der geb der lieben gůten tach,
von der ih wol getrostet pin.
si hat mir al min ungemach
mit ir gůte gar benomen.
unstæte hat si mir erwert;
ih pin sin an ir genade chomen.[1]
Latine
Qui mundi totius magister est,
det dilectae bonae diem,
a qua ego bene consolatus sum.
Ipsa mihi omnem molestiam
sua bonitate penitus eripuit.
Inconstantiam mihi prohibuit;
ego ad eius gratiam perveni.
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, quod est strophe Theodisca (strophe in lingua alta Theodisca media scripta), ad carmen Latinum praecedens (CB 114, Tempus accedit floridum) adiungitur. Auctor Deum, mundi magistrum, precatur ut salutem et bonum diem det amatae suae, quae animum poetae consolatur et omnem tristitiam eicit.[1]
In hoc brevi textu, principia amoris comiter colendi exprimuntur, ubi mulieris bonitas et constantia amantis gratiam merentur. Poeta declarat se in illius benevolentiam venisse, vitata omni levitate vel inconstantia, quod est argumentum typicum poesis lyricae illius aetatis.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4