Damnatio memoriae

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Damnatio memoriae est instrumentum politicum quo reipublicae princeps, novus rex, imperator vel tyrannus, radere alicuius nomen memoriamque ex tabellis historiae et monumentis conatur.

Before
After
Effigies Nikolai Yezhov commissarii iuxta Stalin deleta est.

Historia[recensere | fontem recensere]

Imagines publicas deleri et libros historicos iterum scribi sine nomine eius quem princeps odit iubit. Damnatio memoriae est plus quam famam malam ferre de aliquo aut mendacia in eum dispergere, quae ambo sunt cotidiana in cursu politico; immo, est mandatum publicum ab ipso duce traditum.

In historia Romana Caracallam, fratre Geta regenti occiso, iussisse eius memoriam deleri videmus.

Saeculo vicensimo, Stalin, tyrannus in Soviet Union, hominum quos rei publicae inimicos censebat imagines delevit.

Nexus interni

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Harriet I. Flower: The Art of Forgetting. Disgrace and oblivion in Roman political culture. Chapel Hill NC 2006. ISBN 0-8078-3063-1.
  • Florian Gresshake: Damnatio memoriae, ein Theorieentwurf zum Denkmalsturz, München 2010. ISBN 978-3-89975-721-7.
  • Charles Hedrick: History and Silence. Purge and Rehabilitation in Late Antiquity. Austin 2000. ISBN 0-292-73121-3.
  • David King: Stalins Retuschen. Foto- und Kunstmanipulation in der Sowjetunion. Hamburg 1997. ISBN 3-930908-33-6.
  • Florian Krüpe: Die Damnatio memoriae. Über die Vernichtung von Erinnerung. Eine Fallstudie zu Publius Septimius Geta (189–211 n. Chr.). Gutenberg 2011. ISBN 978-3-940598-01-1.
  • Friedrich Vittinghoff: Der Staatsfeind in der römischen Kaiserzeit. Untersuchungen zur „damnatio memoriae“. Berlin 1936.