Cur suspectum me tenet domina
Conferatur pagina principalis: Index Carminum Buranorum.| Cur suspectum me tenet domina | |
|---|---|
| Numerus | CB 95 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Cur suspectum me tenet domina” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XCV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est defensio poetae qui a domina sua de infamia quadam accusatur. Auctor, utens refrenatione in lingua d'oil, iurat se mundum esse a criminibus "Sodomae" et naturam contra se verti debere (per adynata in secunda stropha) antequam ipse talia foeda admittat.[1]
Poeta affirmat se Venere naturali contentum esse egestatemque divitiis inhonestis praeferre, dum regionem suam (Minorem Britanniam) ab hac turpitudine liberam esse defendit. Argumentum igitur est purgatio morum et laudatio castitatis contra vitia, quae honorem amantis et patriae laedere possunt.[1]
Investigatio critica
[recensere | fontem recensere]Hic carmen argumentum curiale de detractoribus (vulgo lauzengiers appellatis) retractat, qui mendaciis sparsis necessitudinem cum domina corrumpere conantur. Poeta praecipue de accusata quadam inconstantia amoris agit, quod thema in poesi Occitana saepius invenitur; ibi enim invidus ganeista, secreti iura violans, et feminam et amantem palam diffamat. Similes locos in carminibus LXX, X et CXX reperire possumus, dum de amoris genere non usitato, quod aetate media severe improbatur, mentio fit etiam in numeris CXXVII, CCXXVI et CCXIX. [2]
Textus alternatione linguarum utitur, nam versus intercalaris lingua Francogallica antiqua exaratus est. In secunda stropha auctor ad figuras rhetoricas quas adynata dicimus confugit ut rerum impossibilitatem demonstret atque calumnias refellat. Imago agricolarum propria, ubi ulmi vites sustinent, topographiam litterariam sequitur iam a Vergilio in Georgicis et ab Ovidio in Epistulis ex Ponto adhibitam. [3]
Quod ad geographiam carminis attinet, lectio Britannia a Bernardo Bischoff restituta praeferenda videtur codicis lectioni corruptae, quae urbem Brixiam perperam indicare videbatur, ad contextum carminis minus idoneam. [4]
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 3 4 Carmina amatoria 88-100.
- ↑ Rossi, 2006, pp. 283
- ↑ Rossi, 2006, pp. 283
- ↑ Rossi, 2006, pp. 283
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Rossi, Petrus Victorius, red. ( []). Carmina Burana. Testo latino a fronte (8a. ed.). Mediolani: Tascabili Bompiani. ISBN 88-452-5307-4