Cur homo torquetur
| Cur homo torquetur | |
|---|---|
| Numerus | CB 32 |
| Argumenta | moralitas, ethica |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Cur homo torquetur” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXXII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen breve, in sectione moralium et satiricorum positum, formam interrogationis et responsionis (catechesis similis) adhibet ad quaestionem de sustinentia humana solvendam. Quinque diversae causae afferuntur cur homo in mundo torquetur: ad superbiam (fastum) reprimendam, ad merita augenda, ad gloriam Christi manifestandam, ad poenam peccatorum luendam, vel denique ut homo dupliciter in hoc saeculo et in futuro puniatur.[1]
In secunda parte, auctor doctrinam de gratia divina breviter exponit, affirmans solam Dei gratiam esse quae hominibus facultatem det alta merita adipiscendi. Textus sic nexum inter dolorem humanum, iustitiam divinam et mysterium electionis divinae paucis verbis complectitur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4