Cupido mentem gyrat
| Cupido mentem gyrat | |
|---|---|
| Numerus | CB 60a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Cupido mentem gyrat” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero LXa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, quod ad sectionem amatoriam pertinet, de virtute Cupidinis et de pulchritudine puellae canit. Poeta describit quomodo deus amoris animum vulneret et quomodo Favonius, ventus vernalis, venas ardore impleat. In versibus multa elogia inveniuntur de formositate virginis, quae "proles regia" appellatur et cuius dentes sicut ebur vel stella Sirius micant.[1]
Argumentum ad delectationes amandi et ad desiderium osculorum spectat, ubi natura et mythologia (ut mons Aetna et Venus) adhibentur ad vigorem affectus demonstrandum. Carmen denique precationem ad virginem continet, ut vota supplicantis perficiat, sicut mos est in traditione lyricae medii aevi amatoriae.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4