Cum vadis ad altare
| Cum vadis ad altare | |
|---|---|
| Numerus | CB 39b |
| Argumenta | Clerus, ethica, ecclesiastical discipline |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Cum vadis ad altare” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXXIXb reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen breve, in sectione carminum moralium et satiricorum insertum, formam paraenesis seu admonitionis liturgicae praebet, qua clerici ante celebrationem Eucharistiae incitantur. Auctor metaphoram biblicam "fermenti veteris" adhibet ut purificationem cordis necessariam demonstret antequam quis ad altare accedat.[1]
In hoc contextu, celebrans hortatur ad invocationem Christi et recitationem Psalmi XLII (secundum numerationem Vulgatae), cuius initium est "Iudica me, Deus". Carmen momentum poenitentiae interioris extollit, ubi "denudatio" malorum cordis et sui ipsius iudicium tamquam fundamenta verae praeparationis spiritualis proponuntur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4