Cum Fortuna voluit
| Cum Fortuna voluit | |
|---|---|
| Numerus | CB 93a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Cum Fortuna voluit” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XCIIIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est meditatio de transitu temporis et de differentiis inter iuventutem et senectutem in rebus amatoriis. Poeta, qui quondam a Fortuna beatus et laureatus erat, nunc florem aetatis amissum et adventum senectutis deplorat, allegoria utens ad statum suum describendum.[1]
Argumentum carminis imaginem rhinocerotis et virginis adhibet, ubi auctor ironice de iure amandi disputat: dum iuvenes "frumento" potiuntur, senibus solum "palea" relinquitur. In fine, poeta mundum amatorium et "aream" certaminis successoribus suis cedit, agnoscens ordinem naturae et aetatis.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4