Critica rationis practicae

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Critica rationis praticae (Theodisce Kritik der praktischen Vernunft) est opus philosophiae Immanuel Kantii quod philosophiam moralem sive ethicam deontologicam tractat publicatus Rigae anno 1788. Tehoria sua respectus dignitatis personae, quae non medium sed fines esse putat, secundum "categoriam imperativam" a priori percipitur postulat.[1] Et autonomiam voluntatis sub legem moralis posse cogitat.

Forma operis[recensere | fontem recensere]

  • Pars I: Doctrina elementaria de ratione purae ac praticae
Liber I, Analysis rationis praticae

ubi maxium volunatis tractatur

Liber II, Dialectica rationis purae ac praticae

ubi immortalitas animae et existentia Dei postulatur.

  • Pars II: Methodologia de rationie purae ac praticae
  • Conculsio

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Pars I, Liber 1.

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]