Congaudentes ludite
| Congaudentes ludite | |
|---|---|
| Numerus | CB 94 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Congaudentes ludite” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XCIV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, est exhortatio ad ludum et choreas celebrandas, ubi auctor differentiam inter iuventutem et senectutem severe exprimit. Poeta iuvenes ut lepidos et igni comparabiles laudat, dum senes ut decrepitos, horribiles et frigidos vituperat, vitam sub signis Veneris sequendam esse affirmans.[1]
Argumentum carminis certamen typicum inter vigorem iuvenilem et inertiam senilem tractat, adhibito ritu chorico ad puellas alliciendas. Refrains seu versus intercalaris, verbis romanicis mixtus, mille modos amandi celebrat, quod est proprium carminum vagorum quae gaudia carnalia et mundana contra severitatem morum extollunt.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4