Circulus linguisticus Pragensis

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Romanus Iacobson iuvenis, ante 1917.

Circulus linguisticus Pragensis,[1] etiam Schola Pragensis appellata, fuit prominens iudicum litterariorum et linguistarum grex magni momenti[2] qui Pragae conveniebat. Cuius fautores rationes explicationis litterariae structuralisticae[3] et rationem linguae normativae et culturae linguae annos ab 1928 ad 1939 evolvebant. Hic circulus linguisticus conditus est in Café Derby Pragae, ubi sodales primis annis convenire solebant.[4]

Schola Pragensis historiam linguisticae et semioticae magnopere movit. Post coup d'état Cechianum anni 1948, circulus anno 1952 dissolutus est, sed Schola Pragensis vis mansit in functionalismo linguistico, a Schola Hafniensi vel linguistica Anglica Firthiana (deinde Hallideana) distincto). Dell Hymes, eruditus Americanus, commentarium The Ethnography of Speaking (1962) appellat iustam functionalismi Pragensis introductionem in anthropologia linguistica Americana.[5] Structuralistae Pragenses etim rationem pellicularum structuralisticam magnopere movit, praecipue per signum ostensivum introductum.[6]

Circulus linguisticus Pragensis Romanum Iacobson, Nicolaum Trubetzkoy, emigrantes Russicos, et Sergium Karcevskij, ac Renatum Wellek et Ioannem Mukařovský, Cechicos litterarum eruditos, comprehendit. Auctor circuli et primus praeses usque ad mortem anno 1945 fuit Gulielmus Mathesius, linguista Cechicus.

Circulus suas theses anno 1929 promulgavit in commentario ad Primum Congressum Slavistarum rettulit: "programmaticae Theses Pragenses anni 1929, certe unum ex prominentissimis saeculi vicensimi aedificiis linguisticis, fidem functionalisticam informavit."[7] Saeculo vicensimo exeunte, seminalia circuli opera Anglice conversa a Iosepho Vachek linguista Cechia in nonnullis congeriebus edita sunt.

Etiam anno 1929, grex diarium Travaux du Cercle Linguistique de Prague edere coepit, quod Bellum Orbis Terrarum II finivit. Travaux breviter redintegratum est annis ab 1966 ad 1971. Primus fasciculus se medio et margini, notioni scientiae politicae, dicavit. Iterum redintegratum est anno 1995. Gregis opus de lingua Cechica Slovo a slovesnost ('Verbum et Litterae') editur.

Sodales[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Cechice Pražský lingvistický kroužek, Russice Пражский лингвистический кружок, Francice Cercle linguistique de Prague.
  2. Steiner 1972:137ff.
  3. "Semiotic poetics of the Prague School (Prague School)," Encyclopedia Or Contemporary Literary Theory: Approaches, Scholars, Terms (Toronti: University of Toronto Press, 1993).
  4. Jakobson 1992:86.
  5. Hymes 1982.
  6. Acting and Performance in Moving Image Culture: Bodies, Screens, Renderings, 307.
  7. Luelsdorf 1983:xvi.
  8. I.e., Sergej Josifovič Karcevskij.
  9. Praeses Academiae Scientiarum et Artium Serbicae
  10. Conditor circuli linguistici Moscuensis.
  11. Linguistics 7(53),:100–127.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Hymes, Dell. 1982. Prague Functionalism. American Anthropologist 84(2):398–399. DOI 10.1525/aa.1982.84.2.02a00130.
  • Jakobson, Roman. 1992. My Futurist Years. Novi Eboraci.
  • Luelsdorf, Philip A. 1983. On Praguian functionalism and some extensions. In Praguiana: Some Basic and Less Known Aspects of The Prague Linguistic School, ed Josef Vachek et Libuše Dušková, xi-xxx. Linguistic and literary studies in Eastern Europe, 12. John Benjamins.
  • Sériot, Patrick. 2014. Structure and the Whole: East, West and Non-Darwinian Biology in the Origins of Structural Linguistics. Semiotics, Communication, and Cognition, 12. Berolini: De Gruyter Mouton.
  • Steiner, George. 1972. Linguistics and Poetics. Extraterritorial 137ff.
  • Toman, Jindřich. 1995. The Magic of a Common Language: Jakobson, Mathesius, Trubetzkoy, and the Prague Linguistic Circle. Cantabrigiae Massachusettae: The MIT Press. ISBN 0-262-20096-1.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]