Chume, chume, geselle min
| Chume, chume, geselle min | |
|---|---|
| Numerus | CB 174a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Theodisca alta media |
“Chume, chume, geselle min” est initium carminis a discipulis vagantibus Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXIVa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est breve sed pernotum carmen populare vernaculum, quod desiderium puellae erga amicum absentem simplici et affectuosa voce exprimit. In contextu goliardico, hoc carmen saepe ut glossam vel appendicem lyricam carminis Latini "Veni, veni, venias" (CB 174) adhibetur, eandem amandi impatientiam verbis Theodiscis reddens.[1]
Argumentum ad invocandum amatum spectat, ubi puella orat ut "os rosei coloris" veniat ad eam sanandam, id est ad dolorem amoris praesentia sua tollendum. Est exemplum praeclarum lyricae Germanicae antiquae, ubi repetitio versuum et suavitas rhythmi momentum animi et sinceritatem precationis amatoriae efferunt.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4