Bupropionum

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.


Enantiomeres bupropioni, (S)-forma (supra) et (R)-forma (subter).

Bupropionum est medicamentum effectibus antidepressivis[1] ferens. Quod etiam remedium ad tabaci dependentiam finiendam est. Dosibus amplioribus periculum spasmorum auget.

Etymologia[recensere | fontem recensere]

Nomen bupropioni ex nomine chemico suo butylamino-propan-1-onum derivatur.

Natura Bupropioni[recensere | fontem recensere]

Natura chemica[recensere | fontem recensere]

Bupropionum est phenylaethelaminum.

Structura chemica (RS)-1-(3-chlorophenylo)-2-tert-butylamino-propan-1-onum. Grex phenyli (C6H5) per gregem ethyli (-CH2-CH2-) cum grege amini (NH) nexus (=phetylaethylaminum sive amphetaminum). Gregi phenyli atomus chlori (chlorophenylum), gregi ethyli et atomus oxygenii et grex methyli, gregi ethyli ketonum (propan-1-onum), gregi amini tert-butanolum (2-tert-butylamino) sunt. Massa molaris 239.74 g/mol est.

Natura pharmacologica[recensere | fontem recensere]

Codex ATC est N06AX12.

Pharmacodynamica[recensere | fontem recensere]

Bupropionum inhibitor reabsorptionis et noradrenalini et dopamini.

Pharmacocinetica[recensere | fontem recensere]

Tempus semivitae biologicum est 12 — 30 horae.[2] Bupropionum substratum cytochromatis, aut CYP2B6 inhibitor CYP2D6 est. Excretio est per urinas (87%) et faeces (10%).

Notae[recensere | fontem recensere]

Nexus interni