Bocholtum in Ericeto
Bocholtum in Ericeto
Locus: 53°19′43″N 9°51′43″E
Numerus incolarum: 41 290
Situs interretialis
Gestio
Geographia
Regiones urbanae: Dibbersen, Holm-Seppensen, Reindorf, Sprötze, Steinbeck, Trelde
Territoria finitima: Neu Wulmstorf, Undeloh, Handeloha, Tostedt, Kakenstorpium, Drestadium, Wenzendorf, Rosengarten, Iesteburgum, Hanstadium, Bispingen
Coniunctiones urbium
Tabula aut despectus
Bocholtum in Ericeto[1] seu Bocholta in Ericeto[1] (Theodisce Buchholz in der Nordheide; Saxonice Bookholt) urbs et commune sui iuris in Saxonia inferiore est. Bocholtum in Ericeto urbs maxima circuli Harburgensis est. Ad Bocholtum in Ericeto etiam vici Holmum-Seppensena[2][3] (Theodisce Holm-Seppensen), Steinbeka[2] (Theodisce Steinbeck), Sprotza[1] (Theodisce Sprötze), Trelda[4] (Theodisce Trelde) atque Dibbersena[3] (Theodisce Dibbersen) pertinent.
Historia
[recensere | fontem recensere]Bocholtum in Ericeto anno 1450 primo nomine Bockholte in actis descriptum est. Postea pars ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810/11 pars regni Westphaliae erat, deinde ad usque annum 1814 ad Primum Imperium Francicum, tum ad regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 pars est Saxoniae Inferioris. Anno 1958 Bocholtum in Ericeto urbs vocatum est.
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 3 Mindermann, A. (Ed.) (2001). Urkundenbuch der Bischöfe und des Domkapitels von Verden: Band 1. Von den Anfängen bis 1300. Stadis: Landschaftsverband der ehemaligen Herzogtümer Bremen und Verden.
- 1 2 Sudendorf, H. (Ed.) (1859). Urkundenbuch zur Geschichte der Herzöge von Braunschweig.
- 1 2 Volger, W. F. (Ed.) (1872). Urkundenbuch der Stadt Lüneburg.
- ↑ Hodenberg, W. von (Ed.) (1859). Lüneburger Urkundenbuch: Archiv des Klosters Walsrode. Capaun-Karlowa.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere] |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Bocholtum in Ericeto spectant. |