Jump to content

Bienenbuttelum

E Vicipaedia
Wikidata Bienenbuttelum
Res apud Vicidata repertae:
Bienenbuttelum: insigne
Bienenbuttelum: insigne
Civitas: Germania
Locus: 53°8′30″N 10°29′12″E
Numerus incolarum: 6 984
Situs interretialis

Gestio

Procuratio superior: Circulus Uelzen

Geographia

Superficies: 99.54 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Vastorf, Antiqua Medingha

Tabula aut despectus

Bienenbuttelum: situs
Bienenbuttelum: situs

Bienenbuttelum[1] seu Binebutla[2] (Theodisce Bienenbüttel; Saxonice Bienbüddel) commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Ulsenensis est. Ad Bienenbuttelum etiam vici Bardorpum[3] (Theodisce Bargdorf), Beverbeka[4] (Theodisce Beverbeck) cum Grunewalda[5] (Theodisce Grünewald), Brunsenna[6] (Theodisce Bornsen) cum Wichmannsdorfio[1] (Theodisce Forsthof Wichmannsdorf), Eddendorpa[4] (Theodisce Edendorf) cum Solchstorfio[7] (Theodisce Solchstorf) atque Hoenkenmuehlo[8] (Theodisce Hönkenmühle), Eitzenum[8] (Theodisce Eitzen I) cum Bardenhago[8] (Theodisce Bardenhagen), Grunhagum[8] (Theodisce Grünhagen), Omborstela[9] (Theodisce Hohenbostel), Hohnstorpium[10] (Theodisce Hohnstorf), Nyendorpa[6] (Theodisce Niendorf), Rista[8] (Theodisce Rieste) cum Rista Nova[8][11] (Theodisce Neu-Rieste), Steddorfium[12] (Theodisce Steddorf) cum Steddorfio Novo[12][11] (Theodisce Neu-Steddorf), Varendorpa[9] (Theodisce Varendorf), Wichmannesburgum[2] (Theodisce Wichmannsburg) atque Wulfestorpa[9] (Theodisce Wulfstorf) pertinent.

Bienenbuttelum saeculo 11 nomine Biangibudiburg primo in actis descriptum est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Bienenbuttelum pars Saxoniae Inferioris est. Annis 1966, 1967 et 1972 vici supra dicti cum Bienenbuttelo coniuncti sunt.

  1. 1 2 Köbler, G. (2016). Orte in der deutschen Ortsgeschichte. Wikiling-Zier. Universitas Leopoldino-Franciscea.
  2. 1 2 Hodenberg, W. von (Ed.) (1859). Lüneburger Urkundenbuch, Fünfte Abtheilung: Archiv des Klosters St. Michaelis zu Lüneburg. Capaun-Karlowa’sche Buchhandlung.
  3. Hodenberg, W. von (Ed.) (1861). Lüneburger Urkundenbuch, Siebente Abtheilung: Archiv des Klosters St. Michaelis zu Lüneburg. Capaun-Karlowa’sche Buchhandlung
  4. 1 2 Körner, S. (1959). Urkundenbuch des Klosters Lüne (1172–1392). Selbstverlag des Museumsvereins für das Fürstentum Lüneburg.
  5. Germanica toponyma cum suffixis -wald seu -walde plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-walda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Dippoldiswalda, Geringswalda, Lawalda, Rueckerswalda Magna apud hunc articulum.
  6. 1 2 Historische Kommission für Niedersachsen und Bremen (1984). Urkundenbuch des Klosters Medingen (H. J. von der Ohe, Ed.). August Lax Verlagsbuchhandlung.
  7. Akademie der Wissenschaften zu Göttingen. (2005). Suffixbildungen in alten Ortsnamen: Akten eines internationalen Symposiums (J. Udolph, Ed.). Biliveldae: Verlag für Regionalgeschichte.
  8. 1 2 3 4 5 6 Akademie der Wissenschaften zu Göttingen (2010). Die Ortsnamen des Landkreises Wolfenbüttel und der Stadt Salzgitter (K. Casemir, F. Menzel, & U. Ohainski, Ed.). Verlag für Regionalgeschichte.
  9. 1 2 3 Sudendorf, H. (1859). Urkundenbuch zur Geschichte der Herzöge von Braunschweig und Lüneburg und ihrer Lande. Carl Rümpler.
  10. Germanica toponyma cum suffixis -torf et -torp plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-torpium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ebbestorpium apud Jaitner, K. (Ed.) (1985). Urkundenbuch des Klosters Ebstorf (Lüneburger Urkundenbuch, 14. Abteilung). Lax Verlag; Ermelstorpium apud Pratje, J. H. (1759). Historische Nachrichten von den ehemaligen vicedominis in ditione Bremensi:.... Stadae: Typis H. C. Götheli; Gottorpium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  11. 1 2 Theodiscum adiectivum Neu in linguam Latinam adiectivo "novus-a-um" vertitur.
  12. 1 2 Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Bienenbuttelum spectant (Bienenbuttelum, Bienenbüttel).

Pagina communis Bienenbutteli

Terra

Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!