Anthimus (legatus)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Anthimus (Graece Ἄνθιμος) fuit medicus (ut creditur) Byzantinus, amicus vel parasitus regis Italici Theodorici Amalis, et auctor libri De observatione ciborum.

Vita[recensere | fontem recensere]

De vita Anthimi perpauca scimus. Anno 478, imperatore Zenone cum Theodorico Strabone milite Ostrogotho de foederibus colloquente, tres Constantinopolitani (scilicet Marcellinus, Stephanus, Anthimus) Theodorico Amale, Theodorici Strabonis inimico, per litteras secretas amicitiam postulaverunt. His litteris repertis Zeno Anthimum in exsilio perpetuo misit;[1] qui ut aliquibus videtur ad aulam Theodorici Amalis, futuri regis Italiae, fugit. Inde post multos annos ut legatus regni Italiae missus est ad Theudericum I qui Francis regebat ab anno 511 usque ad 534.

De legatione nihil scimus; librum autem Anthimus Theuderico dicavit, in forma epistulae redactum, Latine pessime scriptum, De observatione ciborum seu de proprietatibus alimentorum. Auctor pessimae latinitatis Medii Aevi habetur. Ita exempli gratia genetivum verbo de formavit et verbum ille articulum, quem vulgo vocant, usus est.

Opus[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Malchus fr. 15 Blockley.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • G. Gentili, "Il medico bizantino Antimo (VI secolo) e la sua epistola De observantia ciborum" in Atti del XVI Convegno Nazionale della Società Italiana di Storia della Medicina (Boloniae, 1959) pp. 1-19
  • Mark Grant, ed., Anthimus: De observatione ciborum; On the Observance of Foods. Totenais: Prospect Books, 1996. ISBN 0907325750
  • E. Liechtenhan, ed., Anthimi De observatione ciborum ad Theodoricum regem Francorum epistula. Berolini: Akademie-Verlag, 1963 (Latine, Theodisce)
  • Gordon M. Messing, "Remarks on Anthimus De observatione ciborum" in Classical Philology vol. 37 (1942) pp. 150-158
  • K. Mras, "Anthimus und andere lateinische Ärzte im Lichte der Sprachforschung" in Wiener Studien vol. 61-62 (1943-1947)