Ante Dei vultum
Appearance
| Ante Dei vultum | |
|---|---|
| Numerus | CB 125 |
| Auctor | Otloh de Sancto Emmeramo |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Ante Dei vultum” est initium carminis ab Othlone Ratisbonensi Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXXV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Ante Dei vultum nil pravi constat inultum.
2. Felices oculi, qui cernunt gaudia celi!
3. Grande scelus grandi studio debet superari.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen brevissimum, in sectione amatoria codicis sed re vera ad sententias morales pertinens, ex tribus hexametris leoninis constat. Auctor, monachus Ratisbonensis, de iustitia divina et de beatitudine caelesti admonet, affirmans omne peccatum ante Deum puniri et magnas culpas magno labore delendas esse.[1]
Argumentum operis severitatem ethicam praebet, ubi visus divinus cum gaudio electorum comparatur. Quamvis inter carmina amatoria numeretur, hi versus naturam didascalicam servant, commonentes lectorem de necessitate paenitendi et de praemiis aeternis quae oculos felicium manent.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4