Annualis mea sospes sit et gaudeat!
| Annualis mea sospes sit et gaudeat! | |
|---|---|
| Numerus | CB 168 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Annualis mea sospes sit et gaudeat” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXVIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, est hymnus gratulatorius et eroticus in laudem puellae amatae compositus, quam auctor "annualem suam" (fortasse amicam annuam vel anniversariam) nominat. Poeta pulchritudinem et virtutes mulieris celebrat, eam cum dea Venere comparans et suum fervorem amatorium verbis ardentibus exprimens.[1]
Argumentum carminis per quattuor strophes procedit, ubi gaudium choreae cum dolore suspiriorum miscetur. In textu apparet typica goliardica mixtura inter venerationem quasi religiosam puellae (quae "ut dea" colitur) et physicam passionem, ubi color candidus et rubeus vultus amatae ut signa perfectionis laudantur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4