Anno Christi incarnationis
| Anno Christi incarnationis | |
|---|---|
| Numerus | CB 53 |
| Argumenta | Professio religiosa |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Anno Christi incarnationis” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero LIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, inter carmina moralia et satirica numeratum, celebrem pacem anno 1177 Venetiis compositam celebrat, quae finem attulit schismati inter Fridericum I Barbarossam et papam Alexandrum III. Auctor personam Wichmanni, archiepiscopi Magdeburgensis e Saxonia, extollit tanquam pacis artificem et mediatorem inter gladium imperatoris et auctoritatem Petri. Per metaphors nauticas, navicula Ecclesiae e procellis schismatis ad portum quietis perducitur.[1]
Argumentum centrale est laetitia Ecclesiae ob unitatem restitutam, quae cum gaudio iubilaei comparatur. Poeta allegoriis biblicis utitur, ut separatione tritici a zizaniis, ad purgationem mundi ab errore et discordia significandam. Carmen est documentum historicum gravissimum, quod non solum politicam Europae mediaevalis, sed etiam theologiam pacis illius aevi palam facit.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4