Anni novi rediit novitas
| Anni novi rediit novitas | |
|---|---|
| Numerus | CB 78 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Anni novi rediit novitas” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero LXXVIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, renovationem naturae mense Ianuario cum statu intimi amatoris comparat, qui amore puellae formosae languet. Poeta puellam describit ut lilio vel rosa pulchriorem et reginae Franciae praestantiorem, asserens se moriturum esse nisi ab hoc "flore de spina" sanetur.[1]
Argumentum mythologica numina invocat, scilicet Venerem et Cupidinem, qui cor auctoris vulneraverunt et ignem passionis incenderunt. In fine, amator unitatem perfectam duorum cordium et voluntatum exoptat, exprimens desiderium unionis spiritualis et carnalis sub formula gratulationis "vale, flos florum", quae est propria poesis lyricae medii aevi.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4