Aemilius Augustus Chartier

Aemilius Augustus Chartier, saepe “Alain” appellatus (Francogallice Émile-Auguste Chartier; Mortagne-au-Perche die 3 Martii 1868 natus; Le Vésinet die 2 Iunii 1951 mortuus) fuit philosophus, diurnarius, scriptor, et professor Francicus.

Biographia

Anno 1881 apud Lycaeum Alenconii studia incepit, ubi quinque annos egit.^[1] Post Scholam normalem superiorem, Pontivii, Orienti, Rothomagi, et Lutetiae (primum apud Lycaeum Condorcet, deinde apud Lycaeum Michelet) nominatus est. Ab anno 1903 in variis ephemeridibus (La Dépêche de Lorient, La Dépêche de Rouen et de Normandie) fere tria milia brevium chronicarum sub pseudonymo Alain scripsit. Professor in Lycaeo Henrici IV anno 1909 factus, discipulos habuit Raimundum Aron^(fr), Simonam Weil, Simonam Pétrement^(fr), Georgium Canguilhem^(fr).

Primis belli signis, Alain pacifismo fāvit. Nihilominus, bello indicto, sine suis consiliis abdicandis, et quamquam iter facere non poterat, ad arma vocationem non recusavit. Anno 1917, cum gravi vulnere pedis domum remissus est. Cum atrocitates Magni Belli prope viderit, libellum suum celebrem, Mars ou la guerre jugée [Mars vel Iudicium de Bello], anno 1921 edidit. Politice, motum radicalem pro re publica liberali a populo stricte gubernata adiuvit. Usque ad finem annorum 1930, opera eius a pugna pro pacifismo et contra ortum fascismi inspirata sunt. Anno 1936, apoplexia eum in sellam rotalem coegit.

Mortuus est anno 1951 et in Coemeterio Père-Lachaise sepultus est. Eodem anno prima editione Magni Nationalis Litterarum Praemii ornatus est.^[2]

Actio critica et philosophica

Observationes sub francice titulum Propos

Secundum Alain, philosophia essentialiter practica est et semper ad moralitatem tendit. Criticas suscepit et intra sensum communem se manere et in traditione Cartesianam exemplum invenire respondit.^[3]

Data historiae philosophiae igitur philosopho Francogallico tantum ut quoddam exercitium cogitationis, ad dubitationem exercendam, utiles sunt .^[4].

Certe ut expressio cognitionis non systematicae, philosophia in singulis rebus perficitur, et cogitationem in categoriis, partitionibus, aut classificationibus referre aut includere non vult. ^[5] Fortasse etiam propter hanc curam in singulis rebus et conceptionem philosophiae natura sua practicam, Alain, ab anno 1906 incipiens, verum genus litterarium quod eum proprium est, elaboravit: Propos.^[6] Hae sunt breves commentationes, eventibus vitae quotidianae inspiratae, stilo conciso et invitante, quae fere omnes partes comprehendunt. Haec forma, a vulgo probata, tamen quosdam criticos a studio profundo operis philosophici eius distulit. Inspirationes eius fuerunt Plato, Cartesius, Immanuel Kant, et Augustus Comte. Finis philosophiae eius est discere cogitare et rationabiliter cogitare, praejudiciis vitatis.

Alain fidem in schola superiore amisit, sed sine vera crisi spirituali. Quamquam in Deum non credebat et anticlericalis erat, semper spiritum religionis observabat. Etiam ad quosdam phaenomenos religiosos attrahebatur, quos magna cum peritia examinabat. Ex operibus Propos sur la religion et Propos sur le bonheur, quaedam fascinatio Evangelii, in quo pulchrum poema videt, et Catholicismi, quem interpretatur, ex etymologia termini, ut "consensum universalem", emergit.

De bello

In libro Mars ou la guerre jugée (1921), Alain explicavit se maxime per Bellum Orbis Terrarum Primum passum esse sensum servitutis. Invectus est contra contemptum officialium erga milites, qui hominibus quasi bestiis loqui videbantur. Nec ideam huius caedis ordinatae, huius generis necessitudinis inter homines, ferre poterat.

Taedio affectus est cum vidisset evolutionem machinae ingentis ad oboedientiam ab hominibus obtinendam destinatae, et etiam explicavit cur, ut miles, numquam alium gradum quam corporalis voluisset.

Opera

La théorie de la connaissance des Stoïciens (1891, tantum in 1964 publicatum)
Spinoza, 1900
Les Cent un Propos d'Alain (1910, 1928)
Propos d'un Normand (1912)
Éléments de philosophie (1916, 1940)
Quatre-vingt-un Chapitres sur l'esprit et les passions (1917)
Petit Traité d'Harmonie pour les aveugles (in braille, 1918)
Les Marchands de Sommeil (1919)
Système des Beaux-Arts (1920)
Mars ou la guerre jugée (1921)
Propos sur l'esthétique (1923)
Lettres au Dr Henri Mondor (1924)
Propos sur les pouvoirs - Éléments d'une doctrine radicale (1925)
Souvenirs concernant Jules Lagneau (1925)
Sentiments, passions et signes (1926)
Le citoyen contre les pouvoirs (1926)
Les idées et les âges (1927)
La visite au musicien (1927)
Esquisses de l'homme (1927)
Propos sur le bonheur (1925, 1928)
Entretiens au bord de la mer (1931)
Vingt leçons sur les Beaux-Arts (1931)
Idées. Introduction à la philosophie (1932, 1945)
Propos sur l'éducation (1932)
Pédagogie enfantine (1932)
Les Dieux (1933)
Propos de littérature (1934)
Propos de politique (1934)
Propos d'économique (1935)
Stendhal (1935)
En lisant Balzac (1935)
Histoire de mes pensées (1936)
Avec Balzac (1937)
Souvenirs de guerre (1937)
Entretien chez le sculpteur (1937)
Les Saisons de l'esprit (1937)
Propos sur la religion (1938)
Convulsions de la force (suite à Mars) (1939)
Minerce ou de la Sagesse (1939)
Vigile de l'esprit (1942)
Préliminaires à la mythologie (1943)
Vingt et une Scènes de Comédie (1955, posthumus)
Les Arts et les dieux, Georges Bénézé ed., praefatio ab André Bridoux, Paris: Bibliothèque de la Pléiade, Gallimard, 1958
Les Passions et la sagesse, Georges Bénézé ed., praefatio ab André Bridoux, Paris: Bibliothèque de la Pléiade Glimard, 1960
Propos 1906-1936, vol. I, Maurice Savin ed., praefatio ab Andreas Maurois, Paris: Bibliothèque de la Pléiade Gallimard, 1956
Propos 1906-1936, vol. II, Samuel Sylvestre de Sacy ed., Paris: Bibliothèque de la Pléiade Gallimard, 1970

Notae

↑ Die 13 Iunii 1956, hoc lycaeum nomen clarissimi discipulorum accepit: Lycée Alain.
↑ Grand prix national des Lettres
↑ (Italice) G. Invitto, Alain un filosofo dei segni, p. 69. (cf. Complément à un portrait d'Alain, in ALAIN, Propos, Vol. I - Les Propos d'Alain de 1906 à 1936, Gallimard, Paris 1984, pp. XLIII-XLIV).
↑ M. Marianelli, Il primato delle passioni. Alain interprete di Descartes, Mimesis, Milano 2012, pp. 21-22.
↑ M. Marianelli, Il primato delle passioni. Alain interprete di Descartes, cit., p. 20
↑ Sergius Solmi, studiosus Alaini et interpres anthologiae 101 Propos, hoc vocabulum intranslabile dixit et proposuit ratiocinia (Italice 'ragionamenti', cf. Alain, 'Cento e un ragionamenti, editum a S. Solmi, Taurini, Einaudi, 1975, pagina XXII.

Nexus externi

Lexica biographica: Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • alain Treccani • Большая российская энциклопедия • • Grove Art

Vicimedia Communia plura habent quae ad Aemilium Augustum Chartier spectant.

(Francogallice) Biographia apud atheisme.free.fr

[1] Die 13 Iunii 1956, hoc lycaeum nomen clarissimi discipulorum accepit: Lycée Alain.

[2] Grand prix national des Lettres

[3] (Italice) G. Invitto, Alain un filosofo dei segni, p. 69. (cf. Complément à un portrait d'Alain, in ALAIN, Propos, Vol. I - Les Propos d'Alain de 1906 à 1936, Gallimard, Paris 1984, pp. XLIII-XLIV).

[4] M. Marianelli, Il primato delle passioni. Alain interprete di Descartes, Mimesis, Milano 2012, pp. 21-22.

[5] M. Marianelli, Il primato delle passioni. Alain interprete di Descartes, cit., p. 20

[6] Sergius Solmi, studiosus Alaini et interpres anthologiae 101 Propos, hoc vocabulum intranslabile dixit et proposuit ratiocinia (Italice 'ragionamenti', cf. Alain, 'Cento e un ragionamenti, editum a S. Solmi, Taurini, Einaudi, 1975, pagina XXII.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]