Titanes
E Vicipaedia
Vide etiam paginam discretivam: Titan
Titanes (Titan, -is m., interdum Titanus -i m.; Graece Τιτάν) sunt generatio antiqua immortalium in mythologia Graeca, Urani et Gaeae filii. Urano devicto, Cronus, Titanum minimus natu, mortales immortalesque regebat (quod regnum cognomen aetatis aureae meruit) usque ad Titanomachiam, id est, bellum quod Zeus (seu Iuppiter), Croni filius, in patrem gerebat una cum fratribus Poseidone et Hade. Titanes victi in Tartarum incarcerati sunt.
Index |
Origo Titanum [recensere]
Hesiodus inter filios et filias Gaeae enumerat duodecim quos Urano peperit: sunt Oceanus, Coeus, Crius, Hyperion, Iapetus, Thea, Rhea, Themis, Mnemosyne, Phoebe, Tethys et Cronus.[1] Eis Uranus ipse nomen Titanum dedit.[2]
Nomina Titanum [recensere]
In fontibus variis Titanes sic enumerantur:
- Atlas qui exercitum duxit in Titanomachia
- Cronus, rex Titanum
- Latona, amata Iovis, mater Apollinis et Artemidis
- Metis, amata Iovis, mater Athenae
- Nereus, pater Nereidum
- Mnemosyne, amata Iovis, mater Musarum
- Oceanus
- Rhea, Croni uxor