Tibetum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Tibetum: terrae virides? (ab India contentae) caerulaeae? et flavae? pictae ad praesentem regionem Tibeto pertinent. Terrae violaceae? pictae ad culturam Tibetanam pertinent. Nonnulli Tibetani putant etiam terras russas? rubrasque pictas ad Tibetum pertinere.

Tibetum,[1] sive Thibetum,[2] est regio in Asia Media sita, cuius terra tempore antiquo fuit nominibus Graeco et Latino Bautaea et Persico classico Bautaya, atque Latino mediaevali Tibitum cognitum. Olim accurate usque ad annum 1959 civitas sui iuris erat libera.

Sunt in Tibeto altissimi orbis terrarum montes; ideo dicitur Tibetum esse tectum mundi. Montes maximi Tibetani etiam nomina antiqua Graeco-Latina habuerunt: montes Emodi (hodie Himalayae, 8848 metrorum), Imaus (hodie Karakoram, 8611 m), Indo-Caucasus (hodie Kwen-Lun, 7723 m), et Issedon (hodie Tyan-Shan, 7439 m).

Historia[recensere | fontem recensere]

Invasio Sinensis 1950-1951[recensere | fontem recensere]

Exercitus Popularis Sinensis (Res Publica Popularis Sinarum) Tibetum die 7 Octobris 1950 in Chamdo, Kham (ortus Tíbeto) pepulit. Hoc aggressum inceptum insignivit integrationis Tibeti Sinensis. Adferente pacto cum Thibeto, Sina hoc aggressum vocavit "Liberatio Tibeti." Quamvis vocavit "Invasus Tibeti" a gubernaculo Tibeti exsilio, Congressu Civitatibus Foederatae Americae, Jane (perito militaria),?

Protestatio 2008[recensere | fontem recensere]

Mense Martio anni 2008, protestationes populis Tibetanorum contra potestatem Sinensem de iuribus humanis Lhasae reprimuntur, in memoria seditionum gravium anni 1989. Factae sunt paucis mensibus ante Olympios ludos aestivos anni 2008. Extra caput Lhasam, aliae protestationes populis factae sunt, praesertim circum monasterium Labrang in Gansu, in Amdo, antiquae provinciae Thibetanae parte.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Carolus Egger, Diurnarius Latinus., 1980, p.56; Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum. Societas Litterarum Finnicarum, Helsinkium, 2006; Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009; Ephemeris 2010; etc.
  2. Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) textus