Supersymmetria

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Supersymmetria vel SUSY, coniectura est qui in physica particularum minimarum omnis bosonica coniuncta cum fermionica particula est atque ambae eamdem massam habent. Particulae hoc modo coniunctae supersodales vocantur. Quamquam supersymmetria nondum ab experimentis confirmata est, multae physicae theoriae supersymmetricae sunt atque sine supersymmetria sensuum non haberent. Praeclarissimum exemplum est theoria chordarum, quae exsistire sine supersymmetria non potest. Non solum autem theoria chordarum supersymmetria usum facit sed etiam specimenes multa quae extendunt praeclaram theoriam minimarum particularum, quae vulgo anglice dicitur Standard Model. Multitudo physicorum spem habent ut supersodales in LHC, quod est permagnum particularum accelerator in Genava, Helvetia, quod anno 2007 experimentos agere incipiet, excogitabuntur.

Ratio[recensere | fontem recensere]

Supersymmetria necessaria est ad delendum quadraticam divergentiam in nonnullis calculis theoriae quanticae camporum qui ad renormalizationem scalaris bosonici campi pertinent. Sine supersymmetriae interpositione campi scalaris massa valde (sicut energiae quadratum) augetur, secundum quosdam computationes quae usum renormalizationis glomus (anglice:group) faciunt. Supersymmetria praesente, hoc problema non est. Ad recte intelligendum hanc proprietatem necessarium est ut sciamus quod contributio in his calculis fermionicarum particularum est contrarium bosonicarum, ex quo sequitur non divergentiam quadraticam in theoria supersymmetrica adesse.

Historia[recensere | fontem recensere]

Supersymmetria circa 1970 excogitata est, ad recte describendum fermionicas particulas in theoria superchordarum. Hodie autem, supersymmetria non solum in theoria superchordarum adest, et per se est valde pulchra mathematica theoria.

Supersymmetriae Algebra[recensere | fontem recensere]

Simplissima autem supersymmetriae algebra est N=1, quae algebram Poincare glomeris cum fermionicis turboribus generatoribus Q_{\alpha} extendit:

\{Q_{\alpha}, \bar Q_{\dot{\beta}}\} = 2{\sigma^\mu}_{\alpha\dot{\beta}}P_\mu ,

unde {\sigma^\mu} sunt Pauli matrices et P_\mu sunt translationis generatores.


Atomi Haec stipula ad physicam spectat. Amplifica, si potes!