Satureja
- Hic articulus spectat ad herbam Saturejam. In potum aphrodesiacum vide s.v. satyrion
| Satureja | |
|---|---|
 |
|
| Satureja montana | |
| Taxinomia | |
| Regnum: | Plantae |
| (inordinata): | Angiospermae |
| (inordinata): | Eudicotyledones |
| (inordinatus): | Asteridae |
| Ordo: | Lamiales |
| Familia: | Lamiaceae |
| Genus: | Satureja Tourn. ex Mill. |
| Species | |
|
Circa triginta; vide commentarium. |
|
Satureja est floridarum plantarum genus ad Lamiacearum familiam pertinens. Hae plantae in temperatis tepidisque hemisphaerae Borealis regionibus crescunt.
Index |
[recensere] Descriptio
Plantae plerumque sunt herbae humiles, quae in locis aridis, apricis, 15–50 cm altae crescere solent.
Folia sunt parva, 1–3 cm longa. Flores circa stirpem volvuntur, candidi, rubicundi, violacei coloris.
[recensere] Usus
Plantae huius generis, praesertim species Satureja thymbra, apud antiquos bene notae sunt. Haec species saepe in litteris commemoratur, necnon in praeceptis (e.g. Epaeneti de mymate[1]), et in locis archaeologicis invenitur (e.g., in latrina Coloniensi).
Hodie multi his plantis utuntur condimento, praesertim in faba coquenda. Saepe etiam pro ornamento colitur. Adhibetur in minutali Acadiano nomine fricot.
[recensere] Notae
- ↑ Athenaeus, Dipnosophistae D 662d τυρῷ ὀπτῷ, σιλφίῳ, κυμίνῳ, θύμῳ χλωρῷ καὶ ξηρῷ, θύμβρᾳ, κοριάννῳ χλωρῷ τε καὶ ξηρῷ.
[recensere] Bibliographia
- "Savory" in Andrew Dalby, Food in the Ancient World from A to Z (Londinii, 2003. ISBN 0415232597) p. 295
 |
Haec stipula ad biologiam spectat. Amplifica, si potes! |
