Sanctus (prex)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Sanctus est prex antiqua in cantu Missae, sumpta a verbis angelorum in libro Isaiae, ubi seraphim Deo canunt: "Seraphim stabant iuxta eum; sex alae uni et sex alae alteri: duabus velabat faciem suam et duabus velabat pedes suos et duabus volabat. Et clamabat alter ad alterum et dicebat: 'Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus exercituum; plena est omnis terra gloria eius'" (Is 6:2-3).

Secunda Sanctus pars saepe Benedictus vocatur. Generaliter terminum Benedictus est plus verbum musicum quam religiosum, cum divisio "Sanctus" duas in partes evolutio fuit musica, qua prius pars "Sanctus" canebatur ante Consecrationem, et secundum pars post.

Verba sunt:

Sanctus, Sanctus, Sanctus,
Dominus Deus Sabaoth;
pleni sunt caeli et terra gloria tua.
Hosanna in excelsis.
Benedictus, qui venit in nomine Domini.
Hosanna in excelsis.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]