Saebatum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Saebatum
San Lorenzo di Sebato / St. Lorenzen
Insigne Sebati
Imago Sebati

Visus oppidi

Nomina Latina alia: Fanum Sancti Laurentii
Italiane: San Lorenzo di Sebato
Theodisce: St. Lorenzen
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis
Provincia: Bauzanensis
Comprehensorium: Vallis Pustriosa
Magister civium: Helmutius Gräber (2010 (magistratura secunda))
Indicia fundamentalia
Coordinata: 46° 47′ ″ Sept., 11° 54′ ″ Ort.
Altitudo: ab 784 ad 2194 m supra mare
Area:
  permanenter habitabilis:
51,5 km²
  14,4 km²
Incolae: 3 752 (2010)
Linguae:
(2001)
(incolis 3 438)
2,0% Italiane
96,6% Theodisce
1,3% Dolomiane
Vici: Rina Teutonica, Fassing, Lothen, Montal, Onach, Pflaurenz, Saalen, Forum Sebatum, vicus Sancti Martini, vicus Sancti Stephani, Arx solis.
Municipia proxima: Brunopolis, Kiens, Lüsen, Marebum, Palatium Pustrissae, Rodeneck, Turris Vallis
Res aliae
N. cursualis: 39030
Praefixum: 0474
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 021081
N. tributarius:  ?
Nota autocineti: BZ
Charta

Communis provinciae locatio in Italia

Locatio Sebati in provincia Bauzanensis

Pagina interretialis

Saebatum (seu Saevatium, deinde Fanum Sancti Laurentii Saevatiensis) (Italiane: San Lorenzo di Sebato; Theodisce: St. Lorenzen; Dolomiane: S. Laurenz) oppidum Italiae est ac municipium, circiter 3 800 incolarum, in Provincia Libera Bauzanensi et in Tridentino - Alta Athesia / Tirole Meridionali regione situm. Municipium Saebatense in Valle Pustriosa situm. Incolae Saebatensenses (Saevatensenses') appellantur.

Saebatum fuit oppidum Romanum in regione quae nostra aetate ad Tirolum Meridionalem pertinet. Nostra aetate ibi est oppidum Sancti Laurentii. Parochia Sancti Laurentii est veterrima Tiroli et orta est Sebati in oppido Romano. Prope arcem vulgo Sonnenburg appellatum milliarium Romanum inventum est cuius simulacrum prope arcem collocatum est. Archetypum lapis in museo Aeni Pontis est.

Index

Insigne[recensere]

Sermones[recensere]

Magna pars hominum ibi Germanice, quamquam multi etiam Italice ac Dolomiane loquuntur accurate:

Anno Germanice Italiane Dolomiane
2002 96,63% 02,04% 01,34%

Geographia[recensere]

Sebatum ad Byrrham flumen iacet.

Historia[recensere]

Ante Romanos oppidum Saevatium fuit, qui Saevates ibi habitabant. Sebati mentio facta est in Itinerario provinciarum Antonini Augusti. Ad provinciam Noricam pertinebat.

Post Romanos Raeti remanebant et Christiani Raeti oppidum Sancto Laurentio dedicaverunt. tum Bavari venibant.

Fine imperii Romani facta Germanis appropinquantibus oppidani Raetici oppidum primum in collem vicinum, ubi hodie circumitio archaeologica est, tum in rupem vulgo Lothen appellatam, ubi praesidio arcem aedificaverunt, moverunt.

Temporibus mediaevalibus apud Sebatum duo arces erant nomine Sonnenburg et Michaelis. Lingua Germanica nostra Sonnenburg solis arcem dicere vult sed revera verbum vetus Suehneburg fuit, quod arcem piacularem dicit.

Comes mediaevalis arcem Sonnenburg monachis dedit, quae monachae Benedictinae hac ab arce omnem regionem regnabant exempli gratia Abbatiae vallem, ubi etiam oppidum Corvaria situm est.

Nunc in „arce piaculare" sive Sonnenburg deversorium est.

Museum[recensere]

Antiquarium museum rerum veterum est.

Fractiones[recensere]

Campomolino/Lothen, Castelbadia/Sonnenburg, Elle/Ellen, Fassine/Fassing, Floronzo/Pflaurenz, Mantana/Montal, Onies/Onach, Palù/Moos, Ronchi/Runggen, San Martino/St. Martin, Santo Stefano/Stefansdorf, Sares/Saalen.

Municipia finitima[recensere]

Brunico, Chienes, Falzes, Luson, Marebbe, Rodengo.

Vide etiam[recensere]

Nexus externi[recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Sebatum spectant.