Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas bona

Ricardus I (rex Angliae)

E Vicipaedia
(Redirectum de Ricardus I Angliae Rex)
Salire ad: navigationem, quaerere
Sex regis Gulielmi I abnepotes, scil. Gillo de Soliaco et Odo episcopus Parisiensis, filii Erchenbaldi; Gaufridus comes, Iohannes "tertius rex", Ricardus "secundus rex", Henricus rex iunior, reges tres filii Henrici II. Bernardus Guidonis, De origine prima Francorum: Bibl. Municip. Tolosana MS 450 f. 190r (saec. XIV)

Ricardus I (natus die 8 Septembris 1157 Oxoniae - mortuus die 6 Aprilis 1199) "cor leonis" cognominatus fuit filius regis Henrici II uxorisque eius Alienorae Aquitaniae. Patre mortuo fuit rex Angliae et dux Normannorum ab anno 1189 usque ad mortem. Ut Cruce signatus particeps fuit tertiae expeditionis sacrae annis 1190, 1191, 1192. Guidonem de Luziniano ut dominum Cypri statuit. A Leopoldo V, Duce Austriae, die 20 Decembris anno 1192, post controversiam inter Tertiam expeditionem sacram, Ricardus in vincula castri Tiernstainensis coniectus est. In Europam regrediens captivus Leopoldi V, duci Austriae, fuit et postea imperatoris Henricus VI. Fuit et poeta linguae Occitanae. Temporibus Ricardi regis sepulchrum regis Arthuri Glastoniae repertum esse praetenditur eo loco quem rex ipse Henricus II iam indicaverat.

Ricardus in matrimonium duxit Berengariam filiam Sancii VI regis Navarrae. Mortuus (sine prole) Calucae in provincia Lemovicensi sepultus est Fonte Ebraudi.

Fontes de vita et regno Ricardi I[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Antecessor:
Henricus II
Rex Angliae
1189–1199
Successor:
Iohannes
Dux Normannorum
1189–1199