Renovatio Carolingiana

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Aula portaria Laureshamii
Sella imperialis in Ecclesia Aquensis
Effigies Terentii
Minuscula Carolingiana

Renovatio Carolingiana designat incrementum artium et scientiae sub tutela imperatorum Carolingorum, praecipue sub dominatu Caroli Magni, quapropter etiam scientia, observantia Latinae linguae et architectura denuo florebant.

Contextus[recensere | fontem recensere]

Aetate Merovingiana homines Europae occidentalis scientiae Romanae, urbanitatis, institutionum ecclesiasticarum, liturgiae atque litterarum antiquarum magna ex parte obliti sunt, etiam educatio scholastica ex 5. saeculo ubique in Europa extincta fuit. Tradunt eo tempore ne sacerdotes quidem loquendae Latinae linguae periti fuisse hactenus, ne recte Paternostrum praedicare possent. Litterarum antiquitatis, immo etiam textus scriptorum Christianorum huius temporis, maxima pars in oblivionem delapsa est. Ex temporibus exeuntis 6. saeculi usque ad 8. saeculum nullas recursiones ad textus antiquae aetatis reperimus.

Renovatio artium[recensere | fontem recensere]

Carolus Magnus ex fere anno 777 a.C. multos doctos, quorum imprimis (Alcuinus, Paulinus Aquileiensis, Paulus Diaconus, Theodulfus Aurelianensis) exstant, in palatio suo congregavit, quare schola regia multos annos caput omnium scholarum in disciplinis theologiae, historiae ac poesiae facta est.

Scientia[recensere | fontem recensere]

Inter studia gregis doctorum hominum praeservandarum atque propagandarum scientiarum haec imprimis nominanda sunt:

  • Institutio bibliothecae regiae, quae omnia scripta „sacra“ et „saecularium litterarum“, i.e. praecepta Christiana una cum eis veterum auctorum, continuit
  • Inventio novae scripturae Minuscula Carolingiana vocatae
  • collectio atque reproductio litterarum veterum auctorum Romanorum
  • divulgatio textus officialis litterarum sacrum (e.g. Bibliae Alcuini), Sacramentarii et Regulae Benedicti)
  • Edicta et Capitularia, quibus monasteria ecclesiaeque monebantur, ut maiorem operam litteris darent (e.g. Epistula de litteris colendis vel Admonitio generalis anno 789 edita)
  • Renovatio scientiae Romana in disciplina architecturae atque artium.