Religio Graeca

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Sacra Eleusinia in tabula votiva anno circiter 370 a.C.n. a Ninnio quadam oblata. Supra ad dextram partem Demeter in cista sacra sedet; media imagine faces gerunt Persephone et Hecate, atque infra Iacchus, qui e sinistra parte pompam initiatorum adducit. In tympano pannychis celebratur. Museum Archaeologicum Nationale Athenarum.

Religio Graeca antiqua est corpus opinionum, rituum, fabularumque Graeciae antiquae. Plerique Graeci magnos deos deasque, praecipue deos montis Olympi (Iovem, Neptunum, Cererem, Vestam, Venerem, Apollinem, Dianam, Minervam, Martem, Mercurium, Vulcanum), noscebant ac venerabantur. Philosophi autem Stoici, cum aliquis Platonicis, de deo unico loqui videbantur. Cultus deorum per urbes variabat; saepe di epitheta locorum acceperunt.

Ritús Graeci a sacerdotibus ante aras faciebantur, ubi effigies stabant deorum. Saepe animalia sacrificabantur, parte ad usum deorum combusta, parte a cultoribus consumpta.

Numina[recensere | fontem recensere]

Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Mythologia Graeca

Theologiae religionis Graecis argumentum est polytheismus. Fuit hierarchia vel ordo numinum cum Zeu rege deorum alios deos gubernanti quamquam non erat omnipotens.

Sacraria[recensere | fontem recensere]

Loci sacri fuerunt Delos: oracula, Delphi.

Sacra[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Editiones fontium
  • H. von Prott, L. Ziehen, edd., Leges Graecorum sacrae. 2 voll. Lipsiae, 1896-1906.
  • F. Sokolowski, Lois sacrées des cités grecques. Lutetiae, 1969.
  • F. Sokolowski, Lois sacrées de l'Asie Mineure. Lutetiae, 1955.
Eruditio
Aliae encyclopaediae
  • Parisinou, Eva, et J. B. Rives. 2006. Religion. The Cambridge Dictionary of Classical Civilization, edd. Graham Shipley et al., 744–749. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 9780521483131.