Pseudolus (Plautus)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Pseudolus comoedia est quam Plautus iam senex saeculo II ineunte scripsit. Scimus enim ex fragmento didascaliae in palimpsesto Ambrosiano servato[1] anno 191 a.C.n. hanc fabulam ludis Megalensibus actam esse in honorem Magnae Matris Cybelae, cuius templum in Palatio hoc ipso anno dedicatum est[2]. Atque si Ciceroni credimus[3], Plautus hanc suam fabulam in primis diligebat. Archetypus Graecus ignotus est.

Maxima varietate metrorum gaudet haec fabula : nam philologus quidam aestimavit ex 1355 versibus circiter 800 cantatos vel saltem modulatos fuisse.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Ita ab eruditis lectum : "M. IUNIO M. FIL. PR(aetore) URB(ano) AC(ta) ME(galesibus)
  2. Titus Livius XXXVI,36,3.
  3. Cato Maior, de Senectute XIV,50.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]


Fabulae Plauti
Amphitruo | Asinaria | Aulularia | Bacchides | Captivi | Casina | Cistellaria | Curculio | Epidicus | Menaechmi | Mercator | Miles gloriosus | Mostellaria | Persa | Poenulus | Pseudolus | Rudens | Stichus | Trinummus | Truculentus | Vidularia


Stipula Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!