Pseudolus (Plautus)

Pseudolus comoedia est quam Plautus iam senex saeculo II ineunte scripsit. Scimus enim ex fragmento didascaliae in palimpsesto Ambrosiano servato^[1] anno 191 a.C.n. hanc fabulam ludis Megalensibus actam esse in honorem Magnae Matris Cybelae, cuius templum in Palatio hoc ipso anno dedicatum est^[2]. Atque si Ciceroni credimus^[3], Plautus hanc suam fabulam in primis diligebat. Archetypus Graecus ignotus est.

Maxima varietate metrorum gaudet haec fabula : nam philologus quidam aestimavit ex 1355 versibus circiter 800 cantatos vel saltem modulatos fuisse.

Vide etiam [recensere]

↑ Ita ab eruditis lectum : "M. IUNIO M. FIL. PR(aetore) URB(ano) AC(ta) ME(galesibus)
↑ Titus Livius XXXVI,36,3.
↑ Cato Maior, de Senectute XIV,50.

Fabulae Plauti
Amphitruo \| Asinaria \| Aulularia \| Bacchides \| Captivi \| Casina \| Cistellaria \| Curculio \| Epidicus \| Menaechmi \| Mercator \| Miles gloriosus \| Mostellaria \| Persa \| Poenulus \| Pseudolus \| Rudens \| Stichus \| Trinummus \| Truculentus \| Vidularia

Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!