Proelium apud Trasimenum Lacum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Proelium apud Trasimenum Lacum die 21 Iunii 217 a.C.n. (anno 536 ab Urbe condita) pugnatum est inter Hannibalem Barcam Carthaginensem et Gaium Flaminium consulem Romanum. Proelium magnum Secundi Belli Punici fuit. Hannibal adversarium eius astu furtoque superavit.

Prolusio[recensere | fontem recensere]

Iam victoria carpto bis—apud flumina Trebiam Ticinumque—Hannibal Romam approprinquavit. Gaius Servilius P.f. Geminus et Gaius Flaminius Nepos interea consulatum electi sunt. Flaminius imperii reliquiarum exercitus, quem ad flumen Trebiam victus erat, sibi adrogavit; legiones etiam quattuor nova producti sunt ut Flaminium servirent. Flaminius, sicut pluribus legati Romani alii inter bellum, impetus stulto sollicitabatur; graviter etiam Hannibalis calliditatem minoris fecit. Legatus Carthaginis exercitus, qui lucrari ineptia consulis cupidus erat, insidias astutas excogitavit. Castra in loco conspicuo posuit, qui solus potuit perveni transiente angustias. Hannibal in insidias Flaminium pellicere et impedire effugium inimicorum intendit.

Proelium[recensere | fontem recensere]

Flaminius a simulationem Hannibalis deceptus est et legiones in plagam duxit. Peditum levitum manus equitumque trans colles, qui acies circumvenit, se celavit; cum legiones Romani angustias transirent, Carthagines incurrerent. Hannibal exercitum romanum celeriter circumvenit et effugium prohibuit. Imparatus perculsusque Romani vim succumbuit. Proelio fine, Romani milia quindecim ex milia trigenta cum Flaminio interfecti sunt; Carthagines soli milia duo et quingenti mortui sunt.

Effectus[recensere | fontem recensere]

Nuntius victoriae Hannibalis terrorem Romae incitavit. Tantus metus Romanorum ut Quintus Fabius Maximus dictatorem eligeretur minas Carthaginas ad opprimandum.