Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Aemilius Adolfus de Behring primus homo qui Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae vicit

Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae inde ab anno 1901 ab Alfredo Nobel inventore dynamitis[1] et manufactore Suecio institutum ex hereditate eius viri quotannis 10 Decembris, qua die Nobel anno 1896 mortuus est, hominibus qui in physiologia et medicina maximam inventionem fecerunt, tribuitur.

Index

Praemio medicinae laureati [recensere]

1901 - 1910 [recensere]

1911 - 1920 [recensere]


1921 - 1930 [recensere]

1931 - 1940 [recensere]

1941 - 1950 [recensere]

1951 - 1960 [recensere]

1961 - 1970 [recensere]

1971 - 1980 [recensere]

1981 - 1990 [recensere]

1991 - 2000 [recensere]

  • 1991 - Erwin Neher, Bert Sakmann
  • 1992 - Edmond H. Fischer, Edwin G. Krebs
  • 1993 - Richard J. Roberts, Phillip A. Sharp
  • 1994 - Alfred G. Gilman, Martin Rodbell
  • 1995 - Edward B. Lewis, Christiane Nüsslein-Volhard, Eric F. Wieschaus
  • 1996 - Peter C. Doherty, Rolf M. Zinkernagel
  • 1997 - Stanley B. Prusiner
  • 1998 - Robert F. Furchgott, Louis J. Ignarro, Ferid Murad
  • 1999 - Günter Blobel
  • 2000 - Arvid Carlsson, Paul Greengard, Eric R. Kandel

2001 - 2010 [recensere]

2011 - hodie [recensere]

Nexus externi [recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Physiologiae et medicinae laureatos spectant.

Nota [recensere]

  1. Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).