Pons Aemilius
Pons Aemilius (Italiane: Ponte Emilio) est antiquissimus pons lapideus Romanus Romae situs. Propter fractus, hodie vocatur Ponte Rotto (Latine scilicet Pons Fractus sive ruptus). Ante magna pontis pars fractus est, modo uno arcu manenti, Pons Aemilius trans flumen Tiberim tendebat.
Praecessus a ponte similie? ligneo, structus est e saxis saeculo secundo a.C.n.. Prima aggeres facta sunt cum Via Aurelia medio saeculo tertio a.C.n.[1] Principio confectus anno 179 a.C.n. e pilis lapideis sed constitutione lignea, conrectus est lapideis sex adusque arcibus anno 142 a.C.n. Augustus iussit ut pons restitueret e tufo calcestroque anno 12 a.C.n. Non iam usus est ab anno 1598, ubi oriens dimidium pontis etulit. Reliquum dimidium, praeter predictum arcum, depostus est Decennio 180.
Notae [recensere]
- ↑ Amanda Claridge, Rome: An Oxford Archaeological Guide (Oxford: Oxford University Press, 1998).
Pons Sublicius · Pons Aemilius · Pons Milvius · Pons Fabricius · Pons Cestius · Pons Agrippae · Pons Neronianus · Pons Aelius · Pons Antonini · Pons Probi · Pons Valentiniani · Ponte di Tor Boacciana
 |
Haec stipula ad Romam spectat. Amplifica, si potes! |
