Poësis epica

E Vicipaedia

Poësis epica (e verbo Graeco ἔπος, -εος 'verbum, carmen') est genus poesis in qua gesta narrantur hominum verorum vel fictorum, praecipue tempore remoto. Saepe in his fabulis dei in tellurem descendunt, ut se inter rebus humanis interponant. De terris Mediterraneis, carmina epica notissima sunt Homeri Ilias et Odysseia et Vergili Aeneis. In Asia, inter notissimos sunt Mahabharata, Ramayana (Indiae), et Epica Gilgamesi (Mesopotamiae). Poesis epica modo reges vel regna glorificat (sicut Cantus Rolandi, etiam Aeneis, imperatori Augusto dicatus), modo originem populi explicat (ut Aeneis, qui originem Romanorum narrat).

Hodierno tempore, epicae rarius scribuntur.

Index

[recensere] Partes epicorum carminum

Multa carmina epica similes partes habant. Partes quae saepe videntur sunt:

  • Invocatio
  • Praepositio
  • Enumeratio
  • In medias res
  • Deus ex machina
  • Anticipatio
  • Epitheton

[recensere] Carmina epica Latina

[recensere] Antiquitus

[recensere] Medii Aevi

[recensere] Renascentiae

[recensere] Carmina epica in aliis linguis composita

[recensere] Anglosaxonica et Anglica

[recensere] Finnica

[recensere] Francogallica

[recensere] Georgica

[recensere] Graeca

[recensere] Hispanica

[recensere] Italica

[recensere] Lusitana

[recensere] Occitanica

[recensere] Persica

[recensere] Sanscritica

[recensere] Theodisca

Instrumenta personalia