Latinitas bona

Poësis epica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Poësis epica (e verbo Graeco ἔπος, -εος 'verbum, carmen') est genus poesis in qua gesta narrantur hominum verorum vel fictorum, praecipue tempore remoto. Saepe in his fabulis dei in tellurem descendunt, ut se inter res humanas interponant. De terris Mediterraneis, carmina epica notissima sunt Homeri Ilias et Odyssea et Vergilii Aeneis. In Asia, inter notissima poematibus epicis sunt Mahabharata et Ramayana (Indiae) et Epica Gilgamesi (Mesopotamiae). Poesis epica modo reges vel regna glorificat (sicut Cantus Rolandi, etiam Aeneis, imperatori Augusto dicatus), modo originem populi explicat (ut Aeneis, qui originem Romanorum antiquorum narrat). Hodierno tempore, epicae rarius scribuntur.

Partes epicorum carminum[recensere | fontem recensere]

Multa carmina epica similes partes habant. Partes quae saepe videntur sunt:

Carmina epica Latina[recensere | fontem recensere]

Antiquitus[recensere | fontem recensere]

Antiquitatis posterioris[recensere | fontem recensere]

Medii Aevi[recensere | fontem recensere]

Renascentiae[recensere | fontem recensere]

Postea[recensere | fontem recensere]

Carmina epica aliis linguis composita[recensere | fontem recensere]

Accadica et Sumerica[recensere | fontem recensere]

Anglosaxonica et Anglica[recensere | fontem recensere]

Castellana[recensere | fontem recensere]

Estonica[recensere | fontem recensere]

Finnica[recensere | fontem recensere]

Francogallica[recensere | fontem recensere]

Georgica[recensere | fontem recensere]

Graeca[recensere | fontem recensere]

Italiana[recensere | fontem recensere]

Lusitana[recensere | fontem recensere]

Occitanica[recensere | fontem recensere]

Persica[recensere | fontem recensere]

Sanscritica[recensere | fontem recensere]

Theodisca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "The Lusiads". 1800-1882 

Vide etiam[recensere | fontem recensere]