Phaedrus
Phaedrus (-i, m.; nonnullis Phaeder), plenius Gaius Iulius Phaedrus[1], fuit fabularum scriptor.
Index |
Vita [recensere]
Natus est post annum 20 a.Ch.n; et mortuus est circa annum 54 p.Ch.n. Servus oriundus a colonia Romana, quae dicebatur Philippos, in Thracia, ab Octaviano Augusto manu missus est. Romae litteris operam dedit. 123 fabularum Aesopo subiectarum scripsit quinque libros, quibuscum poeticam Latinam novo auxit genere.
Nota historica [recensere]
Natus est in regione Thracia quam eo tempore, teste Strabone,[2] Macedones subiunxerunt. Ipse Phaedrus testatur:
- Ego, quem Pierio mater enixa est iugo,
- in quo tonanti sancta Mnemosyne Iovi,
- Fecunda novies, artium peperit chorum.[3]
Nunc autem apud Pausaniam[4] Pieria mons esse Thraciae invenitur; qua de causa Thrax fuisse veri similis est. Ibi natus, postquam proelio et Bessos et Thraces C. Octavianus fuderit, in servis spoliorum forsan numeraretur Phaedrus, unde Romam reductus est et litteris Latinis eruditus est[5][6]. De prima aetate plura certo pede dici non possunt, namque desunt fontes, veruntamen exstant multa ex suis operibus unde colligi quaedam alia possumus. Benigne fuisse postea exceptum apud Augustum, cuius fuit libertus plane variis ex locis constat. Cum Augustus periret, in odium Tiberii et maxime Seiani adductus est, cuius calamitatis causa non nisi sua ipsius opera fuerunt quibus iras illorum potentissimorum virorum excitaret. Post autem Tiberii secessum ad insulas Capreas, ubi magis magisque languerat, ingenium forsan prout exsul iit. Ipse Seianus se laesisse creditur ob fabulam Phaedri de ranis conversam ex fabulis Aesopi in qua Tiberium hydrus significat. Vixit usque ad senectutem ut ex multis locis eius operum videre licet, sed minime vero ad Vespasiani Domitianive tempora.
Opera [recensere]
Qua re Phaedrus sese litteris dederat fortasse sit laudis gloriaeque[7] cuius rei certus[8] eo tempore erat simul atque censurae morum saeculi[9] causa. Quinque fabularum libros conscripsit, quorum duos in Capreis insulis sub Tiberio ediderat. Tertium scripsit honori et meriti Eutychi cuiusdam, qui si idem ac qui esset in aula Caligulae est, iste sine dubio ad imperatoris Caligulae tempus referendus est. Duos reliquos ad Particulonem et Philetum sub Claudio composuit, qui Claudii erant liberti.
Notae [recensere]
- ↑
Fons nominis Latini desideratus (addito fonte, hanc formulam remove) - ↑ Strabo, Geographica 10, p. 722 edit. Amstelodami, 1707.
- ↑ Prol., lib. III, vv. 17–19.
- ↑ Pausanias, Descriptio Graeciae 9.29
- ↑ Epil. Lib. III. vv. 33 et ss.
- ↑ Lib. IV. XXV 33–34.
- ↑ "Ergo, inquit, hic abesto, livor, ne frustra gemas, / quoniam mihi sollemnis debetur gloria." Prol. Lib. III vv. 60–61.
- ↑ "Particulo, chartis nomen victurum meis, / Latinis dum manebit pretium litteris." Epil. lib. IV, vv. 5–6.
- ↑ "Nec aliud quidquam per fabellas quaeritur, / quam corrigatur error ut mortalium." Prol., lib. II, vv. 2–3.
Nexus externi [recensere]
Bibliographia [recensere]
- Champlin, Edward. "Phaedrus the Fabulous", The Journal of Roman Studies, Vol. 95, (2005), pp. 97-123.
- Fabricius, Ioannes Albertus. 1712. Bibliotheca Latina. Hamburgi: Schillerus. liber apud books.google.es, p. 24
- Thorbecke, J. R. 1826. Vita Phaedri ex Phaedro auctore J. G. S. Schwabio, p. 11.
